گلچین احادیث

على (عليه السلام ) فرمود: زمانى بر مردم خواهد مد كه چند گناه بزرگ و عمل زشت در بن آنها پديد مى آيد.
1- كارهاى زشت آشكار مى گردد و معمولى مى شود.
2- پرده هاى عفت و شرم پاره مى گردد.
3- زنا كارى و تجاوزهاى ناموسى علنى مى شود
4- مالهاى يتيمان را حلال مى شمارند و مى خورند.
5- ربا خوارى شيوع پيدا مى كند.
6- در كيلو و وزنها، كم و كاست مى كنند.
7- شراب را به اسم نبيد حلال شمرده و مى خورند.
8- رشوه را به عنوان هديه و شيرينى مى گيرند.
9- به نام امانت دارى خيانت مى نمايند.
10- مردها خود را به شكل زنان و زنان خويش را به صورت مردها در مى آورند.
11- به احكام و دستورات نماز بى اعتنائى مى كنند.
12- حج خانه خدا را براى غير خدا (براى ريا و يا تجارت ) بجا مى آورند.
سپس ادامه داد: كيفر اين زشتى ها اين است كه خداوند آنها را از فيوضات خود محروم مى كند، تا جائى كه ماه (شوال ) براى آنها مخفى مى شود بطورى كه گاهى دو شبه ديده مى شود (كه معلوم مى شود روز عيد فطر را به عنوان ماه رمضان روزه گرفتهاند با اينكه روزه آن حرام بوده است ) و زمانى شب اول رمضان مخفى مى شود، كه دو روز آن را روزه نگرفته و به عنوان آخر ماه شعبان مى خورند و روز عيد فطر را به خيال آخر ماه رمضان روزه مى گيرند. در اين وقت بايد ترسيد از اينكه خداوند بطور ناگهانى آنها را كيفر كند (مانند زلزله و طوفان و سيل ).
چرا كه به دنبال آن كارها، بلاها مردم را فرا مى گيرد، تا جائى كه كسانى صبح سالم هستند ولى شب در دل خاك و قبر آرميده اند و گاهى شب سالمند و بامدادان جزء مردگان هستند.
وقتى چنين روزگارى پيش آمد، لازم است انسان هميشه وصيت كرده باشد كه مبادا بلائى بر او فرود آمده و بدون وصيت بميرد و واجب است نماز را در اول وقت آن بخواند چون ممكن است تا آخر وقت زنده نباشد.
هر يك از شما آن زمان را درك كرد بدون وضو نخوابد و اگر برايش امكان دارد هميشه با وضو باشد چه ترس آن است كه مرگ ناگهانى برسد، لذا خوب است با وضو باشد كه روح وى با طهارت خدا را ملاقات نمايد.
من شما را ترساندم اگر بترسيد و آگاه نمودم ، اگر آگاه گرديد و شما را پند دادم چنانچه پند گيريد پس در پنهانى و آشكار، از خدا بترسيد و نبايد كسى از شما بميرد، مگر اينكه مسلمان باشد، زيرا هر كس به جز اسلام آئينى داشته باشد از او پذيرفته نيست و در آخرت زيان كار است .

به نقل از بحار ج۱۹ ص۷۸

ایشان سیمایی پر ابهت و جذاب داشتند،قامتش متوسط بود.  رنگ چهره اش سفید مایل به سرخی بود. دیدگانی بزرگ وسیاه، ابروانی سیاه و پیوسته، پیشانی بلند،بینی باریک و کشیده و شانه های پهنی داشت.مژه هایی بلند محاسنش  پر پشت، دندان هایش مرتب و سفید،اندامش متعادل و موزون بود. کنار لب زیرینش خالی نقش بسته بود. موی سرش نه خیلی مجعد و گره دار ونه خیلی باز و افتاده بود. راه رفتنش بسیار با وقار،آرام و محکم بود و چنان راه میرفت که گویی در زمین سراشیبی راه میرفت. دانه های عرق بر چهره اش مثل مروارید غلطان بود.بلندی می سرش تا بناگوشش میرسید. میان دو کتفش مهر نبوت نمایان بود.صدایش زیبا و دلنشین بود. میان ابروانش رگی بود که هنگام خشم پر از خون میشد و برآمده میگشت.گردنش سفید و نقره گون بود.سینه و شکم با هم برابر بودند.گونه هایش برجسته بود،نه پرگوشت ونه لاغر و استخوانی.سری بزرگ و متناسب با بدن داشت. در سفیدی چشمانش  سرخی دیده میشد.اعضا و جوارحش عضلانی و محکم بود.بسیار با حیا و خنده رو بود..خنده ی ایشان از تبسم به قهقهه نمیرسید.

به نقل از کتاب اخلاق نبوی . جواد محدثی

اللهم صلی علی محمد وال محمد

ای داوود،اگر روی گردانان از من چگونگی انتظارم برای آنان،مدارایم با آنان و اشتیاق مرا به ترک معصیت هایشان می دانستند، بدون شک از شوق آمدن به سوی من می مردند و بند بند وجودشان از محبت من از هم می گسست.

میزان الحکمه چ۴ ۲۷۹۷

در کتاب عده الداعی،ابن فهد حلی،ص۲۹۱

  ای فرزندان آدم

                من بی نیازی هستم که نیازمند نمیشوم، مرا در آنچه به تو امر کرده ام اطاعت کن تا چنان بی نیازت کنم که نیازمند نشوی.

ای فرزند آدم

من زنده ای هستم که نمیمیرم،مرا در آنچه به تو امر کرده ام اطاعت کن تا تو را زندگی ای بخشم که نمیری.

ای فرزند آدم

من به هر چیزی میگویم باش، میشود،مرا در آنچه به تو امر کرده ام اطاعت کن تا تو را چنان قرار دهم که به هر چیزی بگویی باش ، بشود

اى احمد! محبّت من در گرو محبّت درويشان و تقرّب به ايشان است.

اى احمد! از سه بنده خود تعجب مي كنم: بنده اى كه به نماز ايستاده و مي داند كه دستهاى خودرا به جانب چه كسى دراز كرده و در پيشگاه چه كسى ايستاده و در عين حال خواب آلود است.

در معراج

پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) عرض كرد: